علی ای همای رحمت تو چه آیتی، خدا را *** که به ما سوا فکندی همه سایۀ هما را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین **** به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند *******  چو علی گرفته باشد سرچشمۀ بقا را

مگر ای سحاب رحمت توبباری ارنه دوزخ ***** به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو ای گدای مسکین در خانۀ علی زن *****  که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

بجز از علی که گوید به پسر که قاتل من *****  چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا

بجز از علی که آرد پسری ابوالعجائب *****  که علم کند به عالم شهدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد زمیان پاکبازان***** چو علی که می تواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت *** متحیّرم  چه نامم شهِ ملک لافتی را

به دو چشم خونفشانم هله ای نسیم رحمت***  که زکوی او غباری به من آر ، توتیا را

به امید آنکه شاید برسد به خاکپایت ***** چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تویی قضایگردان ، به دعای مستمندان***   که زجان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چونای هر دم زنوای شوق او دم *** که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوارا

« همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی *** به پیام آشنایی بنوازد آشنا را »

زنوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب *** غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهریارا

« شهادت امیر المومنین مولی الموحدین امام علی (علیه السلام )

بر تمام شیعیان تسلیت باد »